دامنههای مرتفع تهران به علت شرا یط اقلیم ی، ویژگ یهای زم ین
شناسی و مورفولوژیکی مستعد وقوع زمین لغزش می-باشند .بنابرا ین
تهیه نقشه آسیب پذیریزمین لغزش منطقه اهمیت حی اتی دارد. برا ی
رسیدن به این هدف نقشههای موضوعی شامل: زم ینلغزش های رخ
داده،لیتولوژی، شیب، جهت شیب، انحناء شیب، فاصله تا آبراهه، فاصله
تا گسل، ارتفاع، کاربری اراضی و بارش مورد استفاده قرار گرفته شده
است. سپس به کلاسهای نقشههای موضوعی رستری وزنی اختصاص
داده شد،که با همپوشانی آنها نقشه نهایی تهی ه شد و هر سلول آن
می (LSI) دارای شاخص مشخصی از مقدار آسیب پذیری زمین لغزش
باشد.در نهایت سه نقشه تهیه شده برای ارزیابی روش های بکار رفته
با هم مقایسه شدند. این نقشهها پس از طبقه بندی نشان دهنده نقشه
آسیب پذیری منطقه مورد مطالعه می باشند. در منطقه مورد مطالعه
74 درصد از زمین لغزشها در واحد های شیلی رخ داده اند.اطلاعات به
دست آمده نشان دادند که لایههای اطلاعاتی لیتولوژی، شیب، فاصله
تا آبراهه و فاصله تا گسل فاکتورهای مهمی در منطقه مورد مطالعه
میباشند. نتایج مقایسه های انجام شده نشان داد که مناطق فعال
زمین لغزش بطور کامل در کلاسهای با آسیب پذ یری زی اد و خیل ی
99 درصد از این زمین لغزشهای فعال در / زیاد قرار نمی گیرند، اما 6
مناطق با آسیب پذیری زیاد و خیلی زیاد در نقشه تهیه شده با روش
درصد AHP 5/ رخ دادهاند. در حالی که این مقادیر برای روش 74 WI
FR و WI درصد میباشد. بنابراین روشهای FR 2/ و برای روش 97
AHP تصویر واقعیتری از توزیع خطر زم ین لغزش نسبت به روش
نشان میدهند.